و آرزو خواهند تا « 1 » شما كافر شويد و مسلمانى ترك كنيد اگر دوستى با ايشان براى خويشى ميكنيد هرگز نفع نكنند و سود ندارند شما را خويشاوندان شما و نه فرزندان شما كه بسبب ايشان با كافران دوستى ميكنيد روز قيامت ، چون از ايشان شما را نفعى نخواهد بود از سبب ايشان چرا در خداى تعالى عاصى ميشويد ؟ خداى تعالى جدا گرداند ميان شما و خويشان و فرزندان شما روز قيامت ، و خداى تعالى به آنچه شما ميكنيد بينا و داناست . [ سوره الممتحنة ( 60 ) : آيه 4 ] قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ ما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ ( 4 ) آنگه حقّ تعالى مؤمنان را گفت : چرا در تبرّا كردن از دشمنان خداى تعالى بابراهيم پيغمبر ( ص ) اقتدا نكنيد ؟ بدرستى كه شما را اقتدا كردنى نيكو هست در ابراهيم و آنان كه باوى بودند از مؤمنان چون گفتند قوم خود را كه : ما همه از شما بيزاريم و از آنچه آن را مىپرستيد و عبادت ميكنيد بدون خداى تعالى از بتان ، ما شما را و دين شما را انكار ميكنيم و دشمن ميداريم ميان ما و شما عداوت و دشمنى پديد آمد و ظاهر گشت و اين دشمنى با شما هميشه باشد تا آنگه كه ايمان آوريد بخداى تعالى كه يگانه است ، شما را در ابراهيم عليه السّلام اسوتى است كه بوى اقتدا كنيد الّا بگفتار وى پدر خود را كه گفت : [ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ ] هر آينه آمرزش خواهم براى تو از خداى ، ابراهيم براى پدر گفت كه : استغفار كنم ، مؤمنان را روا نيست كه براى پدران كافر خود استغفار كنند و براى خويشان كافر خود آمرزش خواهند چنان كه گفت : ما كان للنبىّ و الّذين آمنوا ان يستغفروا المشركين و لو كان اولى قربى ، استغفار ابراهيم

--> ( 1 ) - اين « تا » بمعنى « كه » است زيرا « لو » مصدريه و از موصولات حرفى است .